حتی نمیدونم چند روز به عید مونده. شاید تو شرایطی این نشونه خوبی باشه ولی الان، برای من، نیست. انگار از زندگی و از دنیا جدام و دارم حرکت های روتین یه جسد متحرک -خودم- رو از یه پنجره نگا میکنم.

حس مغازه دار فرتوتی رو دارم توی یه شهر متروک که بعضی از روزا کرکره رو میده بالا و چند ساعتی منتظر مشتری ای که میدونه نمیاد میشینه.